Verslag van het OB met Dyab Abou Jahjah

Dyab Abou jahjah valt niet in een paar worden te beschrijven: avonturier  - durver  - strijder rond integratie - activist - ex-politicus  - rebel  - opiniemaker  - doorbijter  - auteur  - leerkracht - begeesterend verteller - en noemt zichzelf nu ook verlichtingsfundamentalist.

Zijn carrière is niet van de minste: op 19-jarige leeftijd kwam Dyab vanuit zijn geboorteland Libanon naar België.  Voor vele leden was het een verrassing dat deze voordracht tevens een soort van homecoming was. Dyab verbleef nl. zijn eerste 5 jaar in België in Brugge en draagt onze stad een heel warm hart toe! Hij volgde de raad op van zijn toenmalige huisbaas om terug te gaan studeren en begon aan politieke wetenschappen in Louvain-la-Neuve.  Zijn eerste job was in Brussel bij het ABVV. Dyab was enthousiast om te werken met gelijkgestemden die zoals hemzelf begaan zijn met andere mensen, maar dit enthousiasme werd al gauw getemperd want hij was net iets té hard aan het werk volgens zijn managers.

Dyab wilde verder; hij wou iets doen bewegen in de wereld en opkomen voor de rechten en  belangen van de Arabische moslimimmigranten in Europa. In 2000 richtte hij de AEL op (de Arabisch-Europse Liga) en even later POne, een partij die pleitte voor raciale gelijkheid.  Op dat moment was hij een echte rebel en zo kwam hij weliswaar bij het bredere publiek minder positief in het nieuws; hij werd geassocieerd met oproer en verzet.

Dyab besloot om terug te keren naar Libanon en richtte daar zijn marketing- en reclamebureau op, wat uitgroeide tot een succesvolle onderneming met vele Europese en Amerikaanse klanten en opdrachten.  Na het uitbreken van de Arabische lente echter besloot hij om met zijn gezin terug te keren naar België waar het voor Dyab veiliger was, aangezien hij door het regime in Libanon geviseerd werd. Of hij ooit terug naar Libanon terugkeert?  Wellicht wel om zijn ouders te bezoeken, het is zijn vaderland, maar zijn kinderland (waar zijn kindjes geboren zijn) is en blijft België.

Wat ouder, iets meer getemperd en ervaren door alles wat hij gezien en meegemaakt had liggen zijn standpunten nog steeds in dezelfde lijn maar zijn ze minder radicaal dan vroeger.  Rond het thema integratie is Dyab Abou Jahjah een zeer gehoorde stem, zowel in debatten als in opiniestukken.

Volgens Dyab is de verlichtingsgedachte in gevaar door de toch aanzienlijke aanhang van “woke” die heel vaak inherent racistisch is en ook vormen van extremisme vertoont.  Het is geen strijd om gelijkheid, het is een strijd op basis van “kenmerken” als leeftijd, geslacht, status, opleiding, traditie, ….  Een strijd die niet met rede gevoerd wordt en daardoor een gevaar voor de verlichting is, die net door rede gevoed wordt.

De leden van de Hanze hingen het ganse exposé aan zijn lippen, we kunnen er een paar woorden bijschrijven: meesterverteller, intelligent, grappig, een tong die sneller babbelt dan de hersenen werken, ondernemer, rationeel maar vooral zeer gedreven en blijvend hoopvol.