Verslag van een avondje over de film met Gilles Coulier - 3 maart 2022

Na een lekker aperitief en een smaakvol diner in het vertrouwde kader van Crowne Plaza, wordt Bruggeling Gilles Coulier voorgesteld door Koen Van Loo, onder goedkeurend oog van papa Philip Coulier.

Na een korte introductie loodst Hanzelid Stef Dehullu ons op onnavolgbare wijze door de levenswandel van Gilles.

Hoewel nog maar 35 jaar, bouwde Gilles al een indrukwekkende carrière op als regisseur, producent en scenario-schrijver, niet alleen in België maar ondertussen ook in het buitenland.

We vernemen dat de lokroep van de filmwereld zich maar op latere leeftijd manifesteerde, na een kort dwaalspoor via de studies Handelswetenschappen. Hoewel Stef het (deze keer) niet uitlokte, vertelt open boek Gilles Coulier ons zelfs waarom hij die keuze maakte. Het was die mooie lerares Economie uit het Sint-Lodewijkscollege!

Het jaar erop vertrekt hij naar Brussel voor het echte werk aan Sint-Lucas. De eerste jaren onopvallend (“wat heb ik nu te vertellen”), daarna door het scherpe oog van Felix Van Groeningen opgemerkt en zo meteen gelanceerd in de filmfestivalwereld. De prijzen die hij in die periode pakte zorgden ervoor dat zijn leven er plots helemaal anders ging uitzien.

 

Stef toont ons intussen de 2 trailers van resp. “Montblanc” (kortfilm uit 2012) en “Cargo” (speelfilm uit 2017), twee films waarbij familiebanden een heel belangrijke rol spelen. We herkennen met zijn allen de karakterkoppen van een aantal West-Vlaamse topacteurs zoals Wim Willaert, Sam Louwyck en Sebastien Dewaele , acteurs waar Gilles graag en geregeld zal mee werken.

Cargo is meteen ook de eerste film die geproduceerd werd door zijn net opgerichte productiehuis De Wereldvrede. Cargo wordt dertien (!) keer genomineerd voor een Ensor en wint er één.

Qua televisiereeksen is hij vooral gekend van de cultreeks Bevergem, die meteen ook een stevige boost gaf aan televisiezender Canvas. Daarna volgden De Dag en War of the Worlds, een Brits/Franse reeks waarvan hij de eerste 4 afleveringen regisseerde. De buitenlandse budgetten zijn weliswaar vele keren groter maar dit gaat vaak ten koste van inmenging en flexibiliteit. Gilles houdt van variatie. Grappig (Bevergem) en ernstig (Cargo, War of Worlds, De Dag) wisselen elkaar af. Buitenland is tof, maar hier is het ook goed.

Interessant weetje bij De Dag is dat het zich afspeelt op en rond het Brugse Beursplein.

 

We leren van Gilles dat regisseren vooral betekent “ervoor zorgen dat alles draait” zodat je zelf overbodig wordt. En lange dagen kloppen (bij De Dag tot 18u per dag, 125 dagen lang!). We kunnen er ons als ondernemers/managers wel iets bij voorstellen.

Bij het producen is het dan weer van groot belang om de financiering rond te krijgen en op te volgen (papa Philip, dat eerste jaar Handelswetenschappen is dan toch niet nutteloos geweest!).

De meest voorkomende financieringsbronnen zijn het VAF (Vlaams Audiovisueel Fonds), de televisiezender (in geval van series), het Tax Shelter-mechanisme en de occasionele sponsor. Allemaal absoluut nodig om bijvoorbeeld in het geval van Bevergem te komen tot het mooie budget van afgerond 8 mio€, toch géén habbekrats.

Na het interview werden er nog wat interessante vragen gesteld en daarna was het tijd voor koffie én een goed gesprek. Heerlijk!

 

Bedankt Gilles!