Verslag en foto's vriendendinner Piet Grymonprez

Na genoten te hebben van een arbeidsloze dag (1 mei) stonden we ditmaal paraat om te luisteren naar de dromen van medeoprichter Piet Grymonprez van MyMachine. Bestuurslid Valerie Meuser introduceerde de heer Piet Grymonprez en deed onmiddellijk een bekentenis. Zij was onder de indruk van onze gastspreker, vooral door de manier waarop hij dagelijks gepassioneerd en met een enorme drive voor MyMachine gaat. Deze job, of is het eerder een uit de hand gelopen hobby, heeft MyMachine ondertussen internationale allure gegeven. Een van zijn grootste drijfveren is om kansen te creëren, kansen om van elkaar te leren over sectoren en leeftijden heen.

Piet Grymonprez steekt onmiddellijk van wal met Mathis, een zesjarige knaap, aan wie de vraag gesteld werd wat zijn droommachine zoal zou moeten kunnen: de droommachine moest de slechte spoken verjagen. Aan de hand van deze casus maakt Piet ons duidelijk wat MyMachine eigenlijk doet en hoe ze te werk gaat. Hij noemt het zijn ‘3-stappen plan’ dat mensen verbindt over generaties heen en waarbij de interactie tussen de drie onderwijsniveaus centraal staat:

Stap 1: kinderen van de lagere school bedenken hun droommachine;

Stap 2: studenten uit het hoger onderwijs ontwikkelen op basis van bovenstaand idee een concept;

Stap 3: leerlingen van het technisch secundair onderwijs bouwen op basis van het concept een werkend prototype van de droommachine.

Zo passeren, bij wijze van voorbeeld, nog diverse droommachines de revue, zoals de ‘Shake-awake’, een schuddend bed dat dienst doet als wekker, of de ‘I-maze’, kubusvormige structuren die een doolhof vormen waar de kinderen in kunnen kruipen. Ook hadden we nog een ‘anti-verveelmachine’, een ‘lees-mijn-gedachten’-machine of nog spectaculairder het draaiend stapelbed te goed. Van deze laatste machine zagen we zelfs de bedenkers en uitvoerders aan het woord.

MyMachine zet mensen aan tot creatief denken. Hoe ouder we worden, hoe minder creatief we ‘kunnen’ zijn. We worden immers door onze werkomgeving en eigen verworven kennis beperkt in ons creatief denken. Jongere kinderen hebben dit nog niet en zijn niet bang om van het spreekwoordelijke ‘wit blad’ te vertrekken. Pour la petite histoire, het is dankzij een jeugdig team van NASA (gemiddelde leeftijd was 27 jaar) dat president Kennedy er in geslaagd is om een raket te maken die ons in de jaren ’60 naar de maan bracht.

MyMachine wil ook multidisciplinair zijn, door bijvoorbeeld productdesigners te combineren met gamedesigners. Het is de combinatie van technologie en wetenschap, ook wel STEAM genoemd (Science, Technology, Engineering, Arts & Mathemetics). Het is tevens een unieke samenwerking tussen het lager, middelbaar en hoger onderwijs. Nergens anders wordt een dergelijk concept gebruikt.

MyMachine is een non-profitorganisatie en ondertussen ook bekroond met de United Nations World Summit Award. Op een UN World summit in Mexico kwam de vraag van andere landen om dit ook in hun land op te zetten. Via licenties is MyMachine ondertussen actief in Portugal, Frankrijk, USA, Zuid-Afrika, Slovenië, Slovakije en Noorwegen. Ondertussen telt MyMachine al 10.000 alumni, heeft het al een kleine 6.000 ideeën en/of producten in portefeuille en krijgt de organisatie meer en meer internationale media aandacht.

Dat MyMachine impact heeft op de leerlingen hoeft geen betoog. Zo vertelt Piet het verhaal van Arne die als 12 jarige meegewerkt heeft aan een project van MyMachine en hij, door zijn ervaringen met MyMachine, gekozen heeft voor de studie van productdesigner. Magali vond werk dankzij MyMachine en omschrijft haar werk zelfs als ‘MyMachine extra large’. Er was ook nog de getuigenis van Victor, die via MyMachine enorm veel geleerd heeft en in het bijzonder leerde communiceren met ‘de klant’.

De context waarin MyMachine opereert, is deze van de 4e industriële revolutie. Niet enkel de artificiële intelligentie (AI) speelt hier een rol, maar ook het feit dat we meer en meer project based moeten gaan werken. In Amerika zullen er tegen 2027 meer freelancers zijn dan vaste jobs, freelancers die in coalitie met elkaar werken gedurende een bepaalde periode. MyMachine wordt door specialisten omschreven als project gebaseerd onderwijs, waarbij de studenten andere vaardigheden aangeleerd worden door ze andere dingen te laten doen dan wat in het gewone onderwijs aangeboden wordt. Dit wordt nog versterkt door hetgeen Sir Ken Robinson schrijft. Het huidige onderwijs is nog gestoeld op hetgeen 200 jaar geleden werd bepaald op basis van de 1e industriële revolutie. Hij is dan ook van mening dat het huidige onderwijs de creativiteit fnuikt ‘School kills creativity’. De wereld verandert maar het onderwijs evolueert niet of nauwelijks mee.

We kunnen besluiten dat MyMachine een vrijstaat is binnen het onderwijssysteem. Een vrijstaat waar studenten kunnen samenwerken, ongeacht hun leeftijd, en waar de verwondering centraal staat. Ook het bedrijfsleven doet zijn duit in het zakje, is het niet via sponsoring dan met hun know-how.

Aan ambities heeft Piet Grymonprez zeker geen gebrek. MyMachine behaalde in 2018 de Golden Award van ‘Reimagine Education’ in Philadelphia. Zopas is het boek ‘What is your dream machine’ gelanceerd (met voorwoord door Sir Ken Robinson en bijdragen van The New York Academy of Sciences, Harvard University en de William & Flora Hewlett Foundation) en staat eind juni 2019 normaliter de commercialisatie van hun eerste echte ‘MyMachine-product’ op het programma. Dit product, waar Piet momenteel nog niet veel over mocht vertellen, wordt gerealiseerd door een Belgisch bedrijf en zal in 32 landen verdeeld worden.

MyMachine  is opgericht door Piet Grymonprez samen met Filip Meuris en Jan Despiegelaere.

Tijdens de vragenronde bleek het onderwerp en vooral het enthousiasme dat Piet aan de dag legde, de Hanzeleden niet onberoerd te laten. Op de vraag wat de dromen van Piet Grymonprez zelf waren, antwoordde hij “Groeien met MyMachine in elk continent en nog veel MyMachine-producten in de markt kunnen zetten. Deze zorgen immers voor extra financiering.” Naderhand konden we opnieuw genieten van een lekker diner en mijmeren over onze eigen droommachine…

www.mymachine-global.org