Verslag en foto's vriendendinner L. Van Braekel

Bij aankomst op ons vriendendinner ‘American style’ is de aanblik vrolijk. De meesten staan druk pratend met een speciaal voor de gelegenheid alcoholvrij maar heel lekker aperitiefje in de hand. Kan best dat we door de lange aanloop naar de verkiezingen en alle media- & Trumpaandacht zowat aan ons USA-saturatiepunt toe zijn, want de opkomst is niet zo groot. Voordeel is dan weer dat we in de gezellige salonruimte van Crowne Plaza aan tafel kunnen aanschuiven.

Eerst worden er nog een paar nieuwe leden keurig gepind. Daarna leidt Koen Van Loo, bestuurslid en tevens lid van het dagelijks bestuur, Luc Van Braekel in o.a. aan de hand van zijn Facebook en Twitter-activiteit. Luc heeft al lang vele volgers. Ze treden er in discussie met hem, waarop hij met zijn uitgesproken en onderbouwde standpunten antwoordt. Niet de mening is zozeer van belang, wel de discussie erover werkt verrijkend. ‘Vrij denken, vrij spreken’ is dan ook de baseline op zijn weblog lvb.net.
Waregemenaar Luc Van Braekel is al ongeveer 25 jaar zelfstandige, freelancer, ondernemer in de ICT-sector en sinds 2002 een ‘digital nomad’ zoals hij zichzelf noemt. Na verschillende deelnameformulieren ingevuld te hebben voor de USA Green card lottery is het hem in oktober 2012 gelukt er een Vlaamse immigrant te worden. Hij heeft bewust gekozen om zich in Texas te vestigen. Zopas heeft hij zelfs ook het Amerikaanse staatsburgerschap bekomen - dubbele nationaliteit dus - ideaal om ons een Vlaamse inkijk te geven op Amerika.
Hij begint met de verschillen aan te halen tussen de VS en Vlaanderen. Hun optimisme, zelfredzaamheid, individualisme en patriottisme typeert hun mentaliteit. Vrijheid is voor hen belangrijk en ook door hun grondwet redelijk geregeld (de mens is van nature vrij, maar heeft een aantal vrijheden gedelegeerd/afgestaan aan de overheid). Ze zijn vriendelijk en assertief, niet honkvast en verhuizen dus best veel.
Er zijn enorme regionale verschillen in de ‘American Nations’. In Deep South hebben ze een aversie voor Washington. In El Norte zijn het harde werkers met grote zelfredzaamheid. Aan de Left Coast heb je een combinatie van zin voor vrijheid (Appal.ach) en Yankee-utopianisme. De en Far West streeft libertarisme na en in New France gaan ze eerder voor egalitarisme en consensus.
Een enorm land dus met een enorme verscheidenheid, ook al door hun historische oorsprong en de reden waarom ze initieel ooit geïmmigreerd zijn. Er leeft een dualiteit tussen materialisme (consumptiemaatschappij) en spiritualiteit (minder filosofisch, maar nog veel meer religieus, zowat als 50 jaar terug bij ons). 
Het Verre Westen is eigenlijk in slechts 100 jaar tijd ontgonnen en hierin hebben wapens een grote rol gespeeld, vandaar ook het belang dat ze daar aan hechten. Tenslotte kan je daar plots nog oog in oog komen te staan met een beer of een ander wild dier. Het dragen van een wapen zien ze op zo’n moment niet als een gadget. Ze hebben ook veel meer te kampen met natuurrampen en door hun ‘frontier-spirit’ zijn ze ervan doordrongen dat de natuur er is om overwonnen en benut te worden. 
Wat de Vlaamse gemeenschappen in de VS betreft, zijn er zo’n 200.000 Vlamingen tussen 1831 en 1940 naar de VS getrokken. Momenteel zijn er zo’n 35.000 Belgen in de VS.
Luc belicht het ondernemerschap en de fiscaliteit met het overheidsbeslag, met minder sociale bescherming, maar ook minder sociaal passief, minder gericht op herverdeling, meer op incentives. Hun economie kan vlugger groeien. Hij heeft het verder over het onderwijs, de decentralisatie en het federalisme. De staten hebben een eigen strafrecht, eigen rechtbanken, eigen grondwet, de vrije hand in het heffen van belastingen, mogen eigen strijdkrachten oprichten…
Wat mogelijke Trumpsensatie betreft, we vernemen vooral hetgeen we al hebben vernomen via de media, die ons dus al ruim alle sensationele zaken (of zaken sensationeel) brengt. Het verbaast Luc ook soms, wanneer hij terug in België komt, dat nieuws over hier via de media in de USA vernomen,  bij aankomst best nog wel meevalt. Luc complimenteert ons nog dat hij aangenaam verrast is met onze ‘American style’ touch van de inmiddels alweer snel verlopen avond.