Verslag en foto's ontbijt(k)boek Joost Callens

Het idee om dit boek te schrijven ontstond bij gastspreker Joost Callens, CEO van Durabrik Group, in 2010 tijdens een Noordpoolexpeditie met Dixie Dansercoer. Als je veranderingen wilt in je bedrijf, moet je bereid zijn in de spiegel te kijken en te beginnen bij jezelf. Wie ben ik als persoon, wie ben ik in groep en wie ben ik in onze maatschappij? Hij haalt een experiment ‘Vision Quest’ aan waarbij hij in 2008 helemaal teruggetrokken en geconfronteerd enkel met zichzelf, zich moest bezinnen over één vraag “Joost, wat is jouw droom ?”. Dit zette hem aan tot denken.

Hij geeft enkele voorbeelden van werkvormen met allemaal hetzelfde doel, namelijk na te gaan en ervoor te zorgen dat de persoon die je thuis bent en de persoon die je voor je vrienden bent, ook dezelfde is als de persoon die je bent op het werk. Joost maakt gebruik van persoonlijke coaching die hem daarbij helpt, maar ook van mindfulness en inspiratiemomenten samen met gelijkgestemden. Hij gelooft heel sterk in de kracht van stilte die de beste ideeën in hem losmaakt. Hij wil er toe komen dan dat iedere medewerker zichzelf kan zijn in zijn of haar job. Een leider moet bereid zijn elke dag in de spiegel te kijken en zichzelf bij te schaven. Hij heeft het hierbij over de zes bouwstenen van leiderschap. Geef jezelf tijd en ruimte om aan jezelf te kunnen werken. Dienen en delen in plaats van heersen en centraliseren. In veel organisaties zit de wijsheid in de periferie. Het is een uitdaging voor elke hiërarchische organisatie om deze kennis te laten doorstromen. We moeten streven naar meer zelfsturende teams. Dit vraagt om verandering. Je moet je durven authentiek en kwetsbaar opstellen. Leiderschap moet gepaard gaan met liefde voor je mensen. Hoe graag zie je je team ? Zijn vijfde bouwsteen is Openhartig luisteren en moedige daadkracht. Hij haalt een experiment aan met paarden waarbij het paard de metafoor is voor de medewerkers die je moet proberen te bewegen met de juiste combinatie. Tenslotte pleit hij voor relativeren en licht zijn. Volgens Joost relativeren we nog te weinig, en zeker in West Vlaanderen zondigen we hiertegen. Nergens zijn er meer burnouts dan in onze provincie. Hij vertelt hoe hij in 2008 met zijn managementteam naar Compostella trok: door samen te wandelen en zich ondertussen te bezinnen over de door te geven waarden, kwam hij zichzelf tegen en dat was bijzonder confronterend en persoonlijk. Het gevolg hiervan is dat nieuwe ideeën zich uitten en vanuit die energie werd een nieuwe missie geformuleerd. Joost wil aan zijn werknemers op het werk een tweede thuis aanbieden. Je brengt er nu eenmaal veel tijd door en het is belangrijk om mensen zich comfortabel te doen voelen. Joost heeft het nog over symbolische acties die in de organisatie worden neergezet. Al acht jaar lang wordt in het bedrijf iedere week een spreuk opgehangen waar mensen kunnen over nadenken. Er werd een funcomité opgericht, een sportcomité, er wordt soep en vers fruit voorzien op de werkvloer … Het model van Barrett tenslotte houdt in dat elk bedrijf moet uitgaan van 7 strategische keuzes waarbij evidente begrippen als gezonde groei, tevreden medewerkers en transparante procedures een transformatie ondergaan door de ontwikkeling van de medewerkers. Dit leidt tot betere wijzen om samen te werken met medewerkers, klanten en partners. Zo kan je een voorbeeld blijven in de sector en voelen de medewerkers zich betrokken. Joost antwoordt op vragen uit het publiek: Zijn er medewerkers die onderweg hebben afgehaakt? Hoe kan je autoritair zijn bij dergelijke wijze van leidinggeven? Hoe selecteer je een coach die je hierbij bijstaat? ... In zijn afsluitend woordje roept onze voorzitter ons op om dit in onze eigen leefwereld in de praktijk om te zetten. Durven we ons kwetsbaar opstellen? Zou een trektocht naar Compostella iets zijn om te doen met de Hanze? Een CEO council oprichten waar bedrijfsleiders uit verschillende sectoren op regelmatige tijdstippen bijeen komen om mekaar te inspireren? Een bezoek aan de Stiltehoeve in Damme? Het is duidelijk dat het verhaal van Joost op de talrijk aanwezige Hanze-leden en hun gasten indruk heeft gemaakt. Hij bewijst dat je tegelijk zachtmoedigheid en kwetsbaarheid kan prediken en toch tot harde resultaten kan komen. Hij heeft al heel wat bereikt door bezig te zijn met de vernieuwing van zichzelf en van zijn organisatie. Het leverde in elk geval een heel inspirerend Ontbijtboek op. We kijken al uit naar de volgende.