Verslag en foto's ontbijt(k)boek Jan Bossuyt

Tweede keer, goede keer… Begin dit jaar stond de heer Bossuyt al eens op ons programma. Jammer genoeg zorgde een fietsongeval in extremis voor een annulering van dit ontbijt(k)boek. Uitstel is echter geen afstel. Jan Bossuyt verscheen ditmaal genezen en vol energie op onze traditionele vergaderlocatie voor het Ontbijt(k)boek: Hotel Van der Valk in Oostkamp.

Dhr. Bossuyt, geboren in Waregem, was van 1965 tot 2004 algemeen directeur van Boss Paints en stichter van de Verfwinkels ‘met advies’ Colora. Momenteel is hij nog steeds bestuurder van Boss Paints en sedert 2005 ook zaakvoerder van de bvba De Blauwpoorte, die zich tot doel stelt het bedrijfsbeleid te bevorderen op basis van universele menselijke waarden. Meer informatie over Jan Bossuyt is te vinden op zijn uitgebreide website http://www.janbossuyt.be/. Je kan er met hem ook in dialoog gaan over zijn ideeën. Jan Bossuyt kwam naar aanleiding van zijn boek ‘De haalbare Utopie’ van 2013. Hij schreef dit boek in de periode 2008-2012 n.a.v. de financiële crisis en de vragen die hierbij ontstonden. De auteur stond er op dat onze bijeenkomst geen monoloog mocht zijn waarbij de auteur een eenzijdige voorstelling geeft van zijn boek. Hij wou dus heel erg in interactie gaan met het publiek. Zowaar toch even wennen voor een aantal van de aanwezige Hanzeleden. De dialoog zou hij voeden door een zevental stellingen te poneren - die ook in zijn boek staan - en daarop feedback te krijgen van ons.
 
Zijn eerste stelling was dat er eigenlijk geen wezenlijke groei meer is geweest sedert de Eerste Wereldoorlog. Er werden geen nieuwe belangrijke uitvindingen meer gedaan. ‘Zelfs het Internet bestaat al sedert de uitvinding van de transistor.’ Deze boude stelling lokte toch wat reactie in het publiek uit. In Afrika lijkt er toch nog ruimte te zijn voor echte groei. Dit werd bevestigd, maar op globaal vlak wordt dit gecompenseerd door een negatieve groei in andere regio’s. De heer Bossuyt wees op het verschil tussen materiële welvaart en welzijn, of ‘Wat is er echt belangrijk in het leven?’. Hij wees op het gevaar en de enorme risico’s die specialisatie met zich meebrengen, wat hij illustreerde aan de hand van zijn grootvader die als landbouwer op diverse gebieden actief was en de risico’s die zijn neef loopt als gespecialiseerde varkenskweker. Dhr. Bossuyt wijst op de catastrofen die de mensheid met zich meebracht en hij maakt hierbij dankbaar gebruik van de actualiteit: de klimaatscrisis, de vluchtelingencrisis, de terreurdreiging, enz. Hij trekt de parallel met het meesterwerk van Goethe: ‘Der Zauberlehrling’ (https://nl.wikipedia.org/wiki/De_tovenaarsleerling). De leerling tovenaar kan zijn toverkrachten niet beheersen en vergeet een toverspreuk, waardoor zijn kamer onder water loopt. Gelukkig komt de meester tovenaar tijdig op de proppen en zorgt hij voor een gelukkige afloop van het verhaal. In realiteit moeten we echter niet hopen dat er een meester tovenaar onze problemen komt oplossen. Gelukkig zijn wij echter zelf in staat om dit te realiseren! De mens verschilt dan ook van een dier op het vlak van bewustzijn en reflectie. We worden gedreven door impulsen binnen onszelf en vanuit de wereld. We zijn verslaafd aan deze impulsen en dat vertaalt zich in de materiële consumptiemaatschappij. We denken dat dit vrijheid is, maar echte vrijheid bestaat uit innerlijke vrijheid. Een vrijheid waarbij we kunnen weerstaan aan onze verslavingen. Een vrijheid waarbij we een leven kunnen ontwikkelen op basis van eigen keuzes. Een interactie uit het publiek vraagt of de klimaatconferentie een goede zaak is. Dhr. Bossuyt denkt van niet, want het is teveel van moeten en daar halen we geen energie uit. Energie halen we enkel uit onze dromen. De interactie met het publiek valt soms stil. Jan Bossuyt laat de aanwezigen dan rustig ‘nadenken’. En plots komt er dan toch een vraag of opmerking naar boven. Stiltes en een traag tempo. Zaken waar de meesten onder ons niet zo vertrouwd (meer) mee zijn… Dhr. Bossuyt neemt ons mee naar 1770 in Parijs. Het jaar waarin Watt de stoommachine uitvond, Smith de ‘Wealth of Nations’ schreef en Voltaire uit ballingschap terugkwam. Deze laatste lag aan de basis van de Salons waarin tegen het koningschap werd gepleit. Individuen aan de basis van grote maatschappelijke veranderingen. Er was een toespraak waarbij de wereld geschetst werd zoals die er in 2015 zou uitzien. Dit was toen duidelijk een utopische wereld. Een aantal jongeren achteraan het publiek gingen hier heel erg in mee. De meeste aanwezigen konden het verhaal echter niet geloven wegens onrealistisch. Wie waren toen de echte realisten? De facto waren het de jongeren, want de realiteit is effectief wat ze is. De meerderheid was dus pessimistisch. Nemen we dit gegeven mee naar 2015, dan kunnen we gerust geloven in een Utopisch wereldbeeld. Om dit Utopisch wereldbeeld te bereiken, moeten we op een ander niveau gaan denken en dat is niet gemakkelijk. Hier hebben we een transformatieproces voor nodig en methodieken (dialogen, boeken lezen, inspirerende personen beluisteren, stilstaan bij de dingen, enz.). En we zitten gevangen in onze beperkende gedachte. Hoe kunnen we die doorbreken? (Hij gaf een voorbeeld van zijn eigen broer die hij er toe bracht om een verf uit te vinden die op natte muren aangebracht kon worden). Tot slot gaf hij ook nog snel mee ervan overtuigd te zijn dat het oude model van leiderschap verdwenen is. We gaan naar een tijdperk van coöperatief leiderschap. Hij verwees hierbij ook naar de Belgische toonaangevende auteur Frederic Laloux. Hij zelf wil ook niet als leider in het debat optreden. Hij wenst ons enkel wat handvaten aan te reiken: zorg voor evenwicht tussen doen en niet doen (eb en vloed), laat ons de eigen binnenwereld ontdekken (de echte Last Frontier) en leer het begrip Flow kennen. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Flow_(mentale_toestand) De auteur kon ongetwijfeld nog heel lang over zijn ideeën uitweiden maar de klok is ongenadig. Er moest dus afgerond worden. Jan nodigde ons nog allen uit om de dialoog online met hem verder te zetten en signeerde menig exemplaar van zijn boek.