Verslag en foto's vriendendinner ism VOKA - Rik Torfs

"Het onderwijs, de universiteit en het bedrijfsleven" Voor dit vriendendinner in samenwerking met VOKA verheugen we ons op de grote opkomst. Bij het aanschuiven aan ons tafelnummer maken we even kort kennis met onze tafelgenoten om al snel opgeslorpt te worden door de inleiding van voorzitter Philippe Snick en Minou Esquenet die als kabinetssecretaris van Hilde Crevits de gastspreker Rik Torfs kent uit zijn ex-politicusperiode en hem eigenlijk ook naar De Hanze heeft uitgenodigd.

Mild ironisch en met enige zelfrelativering kondigt Rik Torfs zichzelf prompt aan als 3e spreker van de avond. Hij zal het hebben over ons onderwijs, dat goed is in België maar uiteraard ook zwakke punten kent. De universiteit is geëvolueerd van een vrij conservatief - ook wel eenzaam - bestaan van "goed onderbouwde begeleide zelfstudie" naar het nieuwe concept van de "future selves". Dit is als het ware een toekomstbeeld dat de student zich nu kan voorhouden, m.a.w. toekomstbeelden op verschillende vlakken van zichzelf, waartoe hij kan evolueren. Alleen een vakbekwame student/afgestudeerde zijn, is niet meer voldoende. Als persoon moet je kunnen omgaan met tegenslagen, al dan niet door externe omstandigheden. Je moet zelf de switch kunnen maken, vooraleer iemand je zegt dat je het moet doen. Je kan de regie van je eigen leven in handen nemen. Je bent iets minder direct inzetbaar maar je moet ook duurzaam meegaan, zicht hebben op de kennis die je vergaard hebt en op de persoon die je zelf bent. In België is de ondernemerszin, het durven ondernemen niet wat het zou kunnen zijn. In de bedrijfswereld elimineert HR al gauw vooraf een hele reeks profielen, die best bruikbaar zouden zijn al was het maar voor het laterale denken.
Anderzijds redeneren ingenieurs perfect, maar ze moeten als toemaatje bij hun kennis ook leren om beter creatief te schrijven of verbaal beter uit de hoek te komen. Onze samenleving is totaal anders geworden. Vroeger kwam het er op aan om info te kunnen vergaren. Nu is het de kunst van de synthese en om info weg te gooien. Als je niet weggooit, ben je niet efficiënt. In het digitale tijdperk is de persoonsvorming compleet gewijzigd. Collegezalen zelfs verdwijnen stilaan. De student leert van zijn peers, van zijn lot- en tochtgenoten. Rik Torfs is op dreef in zijn woordenvloed. De ene beeldspraak na de andere. Je merkt aan de toehoorders dat ze zijn woorden zo in beelden voor ogen halen. Met bijna gelijke tred volgt uit de zaal nu eens een schaterlach, dan weer een smalende glimlach van herkenning of soms gewoon een teken van verontwaardiging. En je moet bij de pinken zijn, je moet bij de les blijven om zijn tempo hierin te blijven volgen. Het denken op de unief, zijn biotoop, is anders geworden. De bottom line is lesgeven met begeestering, met spirit voor het vak en het plezier van te leren denken. Het onderwijs wordt publiek (massive on line), daar waar het vroeger confidentieel was. Men gebruikt alle mogelijke technieken. Er is meer creativiteit. Vanuit de bedrijfswereld wordt er veel aandacht besteed aan valorisatie, aan spin-offs. Het werk van de wetenschappers wordt gevaloriseerd, gecommercialiseerd. Dat is goed, maar zorgt ook niet altijd voor de gedroomde werkgelegenheid. Opgepast toch om de bron niet te laten opdrogen. We moeten voldoende onderzoek toelaten en niet alleen uit zijn op quick success. We mogen de unief niet verengen tot het valoriseren van onderzoek. De kracht en de ongrijpbaarheid ligt in de mix van onafhankelijkheid en respectvolle partners. De unief kan het bedrijfsleven meest van dienst zijn door unief te zijn. We voelen dat hier de climax, het eindpunt van het betoog van Rik Torfs nadert en even later kan hij rekenen op een flink applaus van een tevreden publiek. De vragenronde wordt ingeleid door Johan Verborgh, Voka-regiovoorzitter Oostende en tevens Hanze-lid, waarna de Voka- en Hanzeleden nog geruime tijd verder geanimeerd verbroederen.