Verslag en foto's ontbijt(k)boek Luk Van Langenhove

De opmars van de regio’s Hanzelid Luk Van Langenhove, sinds 2001 werkzaam bij de Verenigde Naties als directeur van de in het Grootseminarie gevestigde United Nations University (UNU), was gastheer van dienst.

Hij bracht een boeiende uiteenzetting over hoe de wereld van staten wordt geregionaliseerd. Regio’s zijn geen staten maar hebben wel staatseigenschappen én doen alsof ze staten zijn. Regio’s hebben ook geen vlag. Regio’s kunnen wel een logo hebben en die dan drukken op textiel … De meeste staten zijn ofwel te klein ofwel te groot om optimaal te reageren op de krachten van de globalisering. Vandaar dat ze regio’s bouwen binnen (subnationaal), boven (supranationaal) en tussen (grensoverschrijdend) individuele staten. Het bouwen aan regio’s gebeurt, via conversaties, vanuit de kracht van een idee. Hierbij overheersen twee vertogen: efficiënt bestuur en staatswording. Dit laatste kan vanuit een historische achtergrond, Schotland, of vanuit een culturele achtergrond, Vlaanderen. Maar praten alleen volstaat niet. Er zijn legitieme beslissingen nodig en het uitbouwen van instellingen om ideeën te kristalliseren. Op die manier wordt vormgegeven aan regionale identiteiten. Elke regionale identiteit is gebaseerd op een aantal mythen en een wereldbeeld dat bepaalt wie wel en wie niet tot de groep behoort. De laatste 100 jaar zijn we geëvolueerd naar een web van staten en regio’s en is het bestuur meerlagig en multilateraal geworden. Regio’s zijn er om staten te helpen beter te besturen, maar soms willen regio’s zelf een staat worden. Luk Van Langenhove verwijst hierbij naar de roman “Frankenstein”: Dr. Frankenstein creëert een wezen naar het model van zichzelf, maar dan wel groter en krachtiger. Op een bepaald ogenblik richt het schepsel zich tegen zijn schepper. De uiteenzetting bood aan de aanwezigen de kans om beter te verstaan hoe de opmars van de regio’s de wereldorde aan het veranderen is.