Verslag en foto's ontbijt(k)boek Fons Leroy

"Werk aan Werk"

Er was opnieuw een mooie opkomst voor het ontbijt(k)boek. Het hotel had deze maal een extra assortiment brood voorzien en dit werd duidelijk gesmaakt door de aanwezige Hanzeleden. De voorzitter hield de tijd goed in het oog en gaf stipt het signaal om plaats te nemen voor de spreker van de dag. Fons Leroy, afkomstig uit een Limburgse mijnwerkersfamilie, woont momenteel te Gent. Hij heeft zich via zijn diploma’s Rechten en Criminologie van de KULeuven en via verschillende functies aan politieke kabinetten opgewerkt tot Afgevaardigd Bestuurder van de VDAB, de Vlaamse overheidsorganisatie die er moet over waken dat de werkzaamheidsgraad zo groot mogelijk is.
Dhr. Leroy (http://nl.wikipedia.org/wiki/Fons_Leroy) schreef al verschillende boeken. Zijn laatste boek ‘Werk aan Werk’ dateert van mei dit jaar. Hij had de aandacht van het publiek direct te pakken toen hij begon met het graffiti-gedicht van de Nederlandse arbeidsfilosoof Hans Achterhuis:
“Ik wou dat ik een vulkaan was
Dan kon ik lekker de hele dag
In de zon liggen en roken
En de mensen zouden zeggen
Kijk, hij werkt.”

http://contact.vdab.be/fonsleroy/2012/04/ Vervolgens ging hij over tot de stelling van Peter Hinssen, één van de weinige Vlaamse goeroes, dat we leven in een VUCA wereld (Volatile, Uncertain, Complex, Ambiguous).
Alles wordt onzeker, verandert uiterst snel. We kunnen geen gespecialiseerde detailoplossingen meer uitdenken maar moeten een holistische kijk hebben op de wereld (cf. de huidige energieproblematiek) en alles is verbonden met elkaar. Dit heeft natuurlijk ook een weerslag op ‘werk’. De EU-doelstellingen willen dat 75% van de bevolking tussen 20 en 64 jaar aan het werk is. Vlaanderen legt de lat nog wat hoger en streeft naar 76%. Vandaag ligt het percentage op een goede 71% en door de slechtere economische omstandigheden van de laatste jaren is er ook niet direct beterschap te verwachten. De doelstellingen zullen bij ongewijzigde omstandigheden dan ook waarschijnlijk niet gehaald worden.
Een contradictie is echter wel dat zeer veel vacatures niet ingevuld geraken omdat er geen geschikte profielen gevonden worden. Daarnaast is er ook het fenomeen van de babyboomers, die stilaan de arbeidsmarkt verlaten en vervangen moeten worden. Dit is de grootste uitdaging op werkvlak sinds de tweede Wereldoorlog. Ook opmerkelijk zijn de sterke regionale verschillen. Een drijfveer achter de recentste staatshervorming is dan ook de verschillende arbeidspolitiek die dient gevoerd te worden in de verschillende regio’s.
Belangrijk is dat er ingezet wordt op levenslang leren, maar uit de cijfers blijkt dat we hier in Vlaanderen op dat vlak zelfs achterop lopen t.o.v. de rest van de EU. De VDAB zet dan ook alles in op een maximalisatie van de activering van het beschikbare werkpotentieel: jongeren sneller aan het werk, maar ook breder (uit de beschikbare pool bij het OCMW of mensen in ziekteverlof en anders met de middelen die ter beschikking komen n.a.v. de recentste staatshervorming). Fons Leroy zijn visie over een ontslag is ook zeer uitgesproken. Bij een ontslag gaat men nu uit van een inactiviteitsperiode, terwijl begeleiding zo snel mogelijk naar nieuw werk een noodzakelijkheid wordt. Hij vindt dat men daarvoor bij een ontslag in de plaats van de C4 zou moeten komen tot een CV met duiding van de competenties van de ontslagen medewerker. Hij kon nog zeer lang uitweiden over dit thema maar het werd tijd voor de vragenronde. Tal van interessante vragen werden afgevuurd. Ze werden met passie beantwoord! We trokken met zijn allen terug naar de werkplek of naar huis met heel wat stof om over na te denken…