Verslag en foto's vriendendinner Wim Lagae

Aansluitend op onze jaarlijkse Algemene Ledenvergadering, doorspekt met cijfermateriaal en feitelijkheden over de werking van De Hanze in 2013, dompelt Prof. dr. Wim Lagae ons gezwind onder in cijfers en feiten van de voetbalbusiness. Al snel blijkt dat die van een compleet andere orde zijn.

Wim Lagae is hoofddocent aan de Faculteit Economie en Bedrijfswetenschappen, Campus Antwerpen van de KU Leuven, Vaktitularis ‘Marketing en Communicatie in de Sport’ en deeltijds Gastprofessor Onderwijs Ugent, evenals Vaktitularis ‘Marketingcommunicatie en sponsoring in de sport’. Hij kent de materie dus door en door. Laat nu voetbal zodanig geëvolueerd zijn. Vroeger was het de belangrijkste bijzaak: kijksport op zondagnamiddag. Nu is het de belangrijkste hoofdzaak, namelijk 24/7 en je begrijpt meteen de te gekke wereld van het Casinokapitalisme in de UEFA-zone en in de Jupiler Pro League. Veel Europese competities, doch weinig financial fairplay. Het is een ongelijk speelveld geworden. Dure TV-rechten, veel ‘win’-maximalisatie met weinig winstmaximalisatie. Te dieprode cijfers, met kaskredieten ondersteund door Europese banken. Miljoenen, soms ook miljarden Euro's stromen en de kleur van het geld is niet altijd wit. Een financiële rat race om punten te winnen, want als je degradeert, ga je naar de hel.
Doorverkoopwaarde, daar draait het om en er is dan ook veel kritiek op de makelaars, op het egomanagement, te weinig regulering en veel subsidiëring, te veel fan en te weinig klant, te veel stadion en te weinig arena. Een wereld vol paradoxen. Er hebben zich ook nieuwe groeiregio's aangediend, soms in de vorm van een nieuwe hobby voor een sjeik of Russische oliemagnaat. Doch ook bij ons blijkt televisiesport de manier bij uitstek om vlug BV te worden, ook voor Captains of Industry. Na al deze paradoxen ziet Wim Lagae vooral toekomst in een broodnodige regulering, met meer transparantie en ook wel in de fanbeleving, met meer amateurvoetbal. Immers voetbal is emotie en onze belevingseconomie zal steeds toenemen. Positieve noot is dat de eigen jeugdwerking, het werken aan de eigen DNA, weer belangrijker wordt, net door die uitzonderlijke doorverkoopprijzen (onze top zit al in Chelsea). Dure prijzen bemoeilijken anderzijds de aankoop van spelers. Zelfs als niet-voetbalfan, raak je door de materie - en de spreker - in de ban. Misschien dacht je ook wel aan de quote van de Scottish football manager Bill Shanky (1913-1981) "Football is not a matter of life and death: it's much more important than that". Doch hij had het destijds nog over voetbal, niet over de voetbalbusiness.