Verslag en foto's Tentoonstelling "Aan zee kan het waaien II"

Afspraak aan de Venetiaanse Gaanderijen op de Zeedijk. Heb je iets met de zee, dan was dit toch wel een gemiste kans. De vroegkomers verzamelen op de dijk en er is helemaal geen gure wind, hoogstens een frisse bries. Best te trotseren en toch zoeken we een plaatsje waar de zon bij kan.

Onder het goedkeurend oog van wijlen Koning Boudewijn (het bronzen standbeeld staat sedert 1998 op het terras voor de Venetiaanse Gaanderijen, waar de expositie plaatsvindt) zijn we blij dat we binnen kunnen gaan, want het voelt toch frisjes na een tijdje. ‘Aan zee kan het waaien II’ is aan zijn 2e editie toe met beloftevolle kunstenaars, elk met een jong oeuvre en een link met Oostende, zo vernemen we van Curator Annelies Vantyghem, die ons zal rondleiden. Eerstehands informatie dus, niet alleen over de kunstenaars en hun werk, ook over de reden waarom Simon Barroo, Hans Defer, Bavo Defurne, Tiemke Gauderis, Johan Lingier, Barbara Masschaele, Chris Vanderschaeghe en Jacques van der Zee deel zijn gaan uitmaken van deze 2e editie. Annelies Vantyghem vertelt ons over hun passie en hun drijfveer, heel dikwijls ook, zo blijkt, hun persoonlijke struggle, hun problemen waar ze via hun werk uiting kunnen aan geven. Verder verkennend, vernemen we ook hoe de tentoonstelling vorm heeft gekregen, letterlijk en figuurlijk, wat komt er in en waar, en wat wordt er, als finishing touch, soms zelfs speels en zelfrelativerend, nog aan toegevoegd.  Einde van deel I. We gaan terug buiten met de blik op oneindig, een prachtig zicht over een uitgestrekte zee, ietsjes blauw dankzij de zon. Ontspannen flaneren we in kleine groepjes en verder converserend langsheen de Koning Baudewijnpromenade. In no time zijn we in Restaurant Agua Del Mar van het Casino Kursaal, waar we nog steeds kunnen genieten van zeezicht, wat niet belet dat onze aandacht langzaam maar zeker overgaat in de gesprekken aan tafel om te genieten van de lunch, het instralend warm winterzonnetje op de achtergrond. Einde van deel II staan we terug op de dijk. Elk van ons wordt zo weer opgenomen in de Oostendse drukte van die zaterdagnamiddag, met nog steeds prachtig weer. Een unieke gelegenheid om in dit kader - en voor wie nog even de tijd heeft - aan deze culturele Hanze-activiteit een derde vrij gedeelte toe te voegen. De timing voor ons bezoek "Aan zee kan het waaien" had niet beter gekund.