Culturele activiteit - Bezoek tentoonstelling van Eyck - 7 maart 2020


Van Eyck. Een optische revolutie: de grootste van Eyck-tentoonstelling ooit

 

Wereldwijd zijn er van de Vlaamse Meester Jan van Eyck slechts een twintigtal werken bewaard. Minstens de helft daarvan worden vanaf 1 februari t.e.m. 30 april 2020 tentoongesteld in het Museum voor Schone Kunsten (MSK) te Gent in de uitzonderlijke tentoonstelling  ‘Van Eyck. Een optische revolutie’. 


Centraal in de tentoonstelling staan de gerestaureerde buitenluiken van het Lam Gods. Voor het eerst ooit - en ongetwijfeld ook voor het laatst - worden deze buitenluiken samengebracht met andere werken door van Eyck en zijn atelier. Om zijn optische revolutie te bekrachtigen, wordt  het werk van Jan van Eyck bovendien geplaatst naast kunst van zijn meest getalenteerde tijdgenoten en volgelingen uit Duitsland, Frankrijk, Italië en Spanje.

 

In totaal brengt het MSK meer dan 100 topwerken uit de schilderkunst, miniatuurkunst, sculptuur- en tekenkunst bijeen. Samen bewijzen ze hoe Jan van Eyck de wereld zag én schilderde met een ongeëvenaard oog voor detail, en hoe zijn erfenis tot vandaag voelbaar blijft.


Het wordt een niet te missen krachttoer die zijn wereld en zijn revolutionaire blik tastbaarder maken dan ooit. 

Reserveer alvast zaterdag 7 maart 2020 om met De Hanze ‘Van Eyck. Een optische revolutie’ te bezoeken, een absolute once in a lifetime-ervaring! 


Plaatsen zijn beperkt, snel inschrijven is de boodschap!

 

PRAKTISCH

Locatie tentoonstelling

Museum voor Schone Kunsten Gent (MSK)

Fernand Scribedreef 1

9000 Gent


Datum: zaterdag 7 maart 2020 


Aanvangsuur

9.45 uur: Onthaal

10.00 uur: informatie door de gids in het auditorium

10.50 uur: bezoek tentoonstelling met audioguide

12.00/12.30 uur: lunch in Gent

Rapport van de activiteit:

Jan Van Eyck

Did you say “Vlaamse Primitieven”?

De Hanze op bezoek in het Museum voor Schone Kunsten te Gent

Wat nu precies de doorslag gegeven heeft om dit evenement het label ‘top’ op te kleven, zal misschien slechts over een paar weken echt tot ons doordringen. Feit is dat we na ontelbare dagen regenweer, deze zaterdagochtend een wissel trekken op een mooie lente en we massaal naar Gent afzakken om in groep de Van Eyck tentoonstelling te ‘beleven’.  

Sybil en Carine verwelkomen ons met hun innemende glimlach, ondertussen symbool voor een professionele begeleiding. We verzamelen in een mooie ruimte waar een Dame, een geaccrediteerde gids naar we vermoeden, erudiet én eloquent als geen ander, ons vergast op een exposé waar je letterlijk stil van wordt. Ze steekt van wal met de drie elementen waarrond haar betoog over Van Eyck wordt gearticuleerd: medium, observatie en kennis. 

Want dit zijn precies de drie individuele dimensies waarin Van Eyck letterlijk en figuurlijk schitterde. Het is echter de unieke convergentie van deze dimensies die ultiem leidt tot de unieke avant-gardistische positie die Van Eyck inneemt als hofschilder aan het Bourgondische Hof. Met ‘medium’ wordt hier de verf bedoeld.  Hij experimenteert met olieverf als een echte chemicus.  Zo zoekt en vindt hij middelen om deze verf sneller te laten drogen. Bovendien werkt hij in lagen waardoor hij realistische schakeringen bekomt.

Observatie dan. Ook hier heeft hij iets meer in zijn mars dan zijn ‘concullega’s’. Zijn oog voor detail, gecombineerd met zijn ongeëvenaarde multifocale capaciteiten leiden tot uitzonderlijke taferelen. ‘Perspectief’ waar je letterlijk instapt als het ware. Maar de belangrijkste troef die hij uitspeelt, is misschien wel zijn ‘kennis’. Met ‘kennis’ bedoelen we zijn inzichten in de optica: refractie of lichtbreking en inval van licht… Het heeft allemaal geen geheimen voor Van Eyck.

Dit alles culmineert in schilderijen en tekeningen, die op basis van zijn observatie en door toedoen van zijn verftechnieken, spelen met lichtinval en belichting. Het woord geniaal is niet uit de lucht. Stelt zich eigenlijk de vraag wie er in godsnaam ooit met de term ‘Vlaamse Primitieven’ is komen aandraven. Met deze wetenschap beginnen we aan de tentoonstelling zelf. Inderdaad, de exposé van de Dame van daarnet ontrolt zich als een echte film. Tijdens de tentoonstelling wordt nog een vierde dimensie zichtbaar: Van Eyck’s schitterend gevoel voor symboliek, dat in alle schilderijen vervat ligt. Het licht wordt gelijk gesteld aan het goddelijke, het maagdelijke, het onbezoedelde. Het treft hoe hij zijn optische inzichten combineert met schildertechnieken en vertaalt naar stichtende symboliek.    

Bovendien steekt er soms een latent vleugje humor de kop op, of is het de uiting van een spanningsveld tussen schilders en beeldhouwers over wie nu eigenlijk het wereldbeeld perfect vertaalt? Niet zelden schildert Van Eyck zijn beeltenissen al waren het echte standbeelden. Meer nog, misschien is het schilderij van de ‘albasten’ standbeeldjes wel op te vatten als een knipoog naar dit spanningsveld. 

Het loopt ondertussen tegen 13u00 aan als de laatste leden verzamelen in de kelder aan het St. Pietersplein, waar onze zusterorganisatie ICF uit Gent zitting houdt. Een schitterende lunch wordt opgediend. De uitwisseling van ervaringen kan beginnen. De link tussen West-Vlaams ondernemerschap en Van Eyck? Het medium, de observatie, de kennis?  Geef toe, parallellen kunnen getrokken worden, maar dit is voor een andere keer.   

Nooit, nooit of te nimmer zullen we het standbeeld van Jan Van Eyck, dat in hartje Brugge schittert aan de Spiegelrei , nog achteloos voorbijlopen… Nooit.