Verslag en foto's ontbijt(k)boek Ivan Ollevier

"Het gekroonde eiland"
 
We hebben opnieuw een donderdagmorgen met een ontbijt(k)boek van De Hanze achter de kiezen en net voor het weggaan, signeert auteur en gastspreker Ivan Ollevier mijn exemplaar van het boek met:“….na een genoeglijke ochtend in Oostkamp”… Beter kunnen we de voorbije uren niet vatten.

Na onze ochtendbabbel aan de ontbijttafels leidt voorzitter Marc Loeys de gastspreker, maar ook de Brexit nog even in en dan begint Ivan Ollevier duiding te geven over hoe het zo ver is kunnen komen. Ivan gaat vooral nakaarten. Gezien de techniciteit van velerlei aspecten zoals bv. douaneregelingen, zou je om vooruit te kunnen blikken over heel wat meer moeten beschikken dan de spreekwoordelijke glazen bol, want er zijn nog ontzaglijk veel technische aspecten uit te klaren en te onderhandelen voor het zover zal zijn.

Als UK-specialist van de VRT-Nieuwsdienst spreekt hij over zijn ervaringen te velde met de Brexit, vooral in Noord-Engeland en Wales en over het euroscepticisme, ook in de hand gewerkt door mensen als o.a. Boris Johnson, al van in zijn journalistenperiode. Is de UK ons al die tijd bedrieglijk vertrouwd gebleken? Net als de Engelse taal trouwens. Die is ook uitzonderlijk afhankelijk van de context. Wanneer je een antwoord krijgt als “Very interesting…” dan kan dat zowat alles inhouden, niet in het minst een zekere minachting. Iets zoals “Mind your own business” - zoals er blijkbaar is gestemd tijdens het referendum - is dan weer overduidelijk.

Ivan schetst ons de problematiek verder aan de hand van enkele eigen tv-reportages, gedraaid in het diepe Groot-Brittannië, zoals Halifax, Nottingham, Port Talbot en ook in Slough, een grotere voorstad van Londen. Hij sprak daar meestal met de gewone Britten, mensen met hun achtergrond van trotse arbeidersklasse en hun afkomst- en klassensysteem. De verloedering na de industriële revolutie en ook de immigratie is er anders dan bij ons. De mensen herkennen zich niet meer in het systeem. Ze haken af en vinden zich dan in de haard van populisme. En bijgevolg kiezen ze anti-Europees. Hun afkalvende opkomst bij het referendum heeft uiteraard ook wel bijgedragen tot de verrassende Brexit.

De Britten vormen van oudsher hechte gemeenschappen. Ze zijn een heel tolerant volk, groot geworden door immigratie, vooral uit de kolonies. In 2004 heeft Tony Blair ook meteen de grenzen opengezet, veel vroeger dan dit gebeurde in de rest van de EU. We mogen ook niet vergeten dat The British Empire vroeger 1/3 van de aardbol omhelsde.

Om de diepere oorzaken te achterhalen, gaat Ivan Ollevier terug in de recente geschiedenis zoals aan het einde van de Tweede Wereldoorlog, toen Winston Churchill voor het eerst het idee van een Verenigde Staten van Europa opperde. Ivan schetst ons de toenadering tussen het Verenigd Koninkrijk en Europa, en later het uiteengroeien. Scheiden doet lijden en wie wordt er het kind van de rekening? Voor de eerste fase van de Brexit hebben ze nu een voorwaardelijk akkoord bereikt, alhoewel ze per sector nog geen prognose of schatting klaar hebben. Ze hebben er blijkbaar zelf nog altijd geen flauw benul van en dat hadden ze ook niet vóór het referendum.

Nu kan een 2e fase starten, een meer economisch luik en dat interesseert uiteraard de aanwezige Hanzeleden, ook en vooral voor Zeebrugge. De Britse economie begint te vertragen en het land heeft voortdurend af te rekenen met interne machtsstrijd. De ondernemers zijn bang, zowel ginder als hier.

Terug naar het boek, dat interessant belooft te zijn met historische kanttekeningen en feiten, en blijkbaar vlot leest. Nu eerst onze normale dagtaak verderzetten, in het vooruitzicht om ‘Het gekroonde eiland’ te verorberen ergens op een eigen ‘eiland van gestolen tijd’, misschien wel tussen Kerst en Nieuwjaar…

Opgemaakt op: 14.12.2017
« Alle nieuws